Ligging van Cappadocië

Love Valley

Een van de meest populaire vallei is toch wel de ‘Love Valley’. Deze vallei kent verschillende ‘fairy chimneys’ wat dus moet lijken op een soort schoorstenen. Het kent er verschillende en in sommige vindt je zelfs nog grot woningen. Deze vallei loopt van Göreme naar Uçhisar en loopt over in de ‘White Valley’. De wandeling door de vallei duurt ongeveer 1,5 uur en begint bij Love Valley en eindigt bij White valley. De wandeling is vrij makkelijk en kent vooral aan het einde wat klimmen om uit de vallei te komen.

De ‘Love Valley’ is ook een van de meest gefotografeerde valleien wanneer de luchtballonnen omhoog gaan. De naam zegt het al wel maar het is een populaire plek voor koppels en stellen. In de ochtend vindt je hier dan ook veel plekken met de tekst ‘will you marry me’ en zijn er veel dames gekleed in kleurrijke jurken voor de beste foto’s. Ga hier niet op de eerste dag naartoe wanneer je zelf luchtballonnen wilt kijken. Ga zeker een keer als je de ballonnen al gezien hebt om al de chaos te zien rondom de ballonnen.

White Valley

Al denken de meeste mensen dat de ‘White Valley’ onderdeel is van de ‘Love Valley’ kent het toch een andere naam. De valleien zitten wel aan elkaar en lopen in elkaar over maar je merkt zeker wel waar de ene vallei ophoudt en de ander begint. De ‘Love Valley’ kent verschillende schoorstenen die goed te herkennen zijn. Als je verder door loopt verdwijnen de schoorstenen en krijgen de rotsen zijn bekende witte kleur. De naam zegt het dus ook al de vallei heet ‘White Valley’ door zijn wit kleurige rotsen.

Rose Valley

De valleien hebben allemaal verschillende namen en vaak heeft dit wel een reden. Dit keer niet door rozen maar door de roze kleurige rotsen. Vooral in de avond krijgen de rotsen in Rose Valley een donker rozige kleur. Overdag zie je dit wat mindergoed echter is het op sommige plekken wel beter te zien dan andere. In de vallei vindt je erg veel kerken en huizen waar je naar binnen kunt gaan die erg indrukwekkend zijn. Ga vooral ook naar de drie kruizen kerk, hier zijn veel kamer waar je door kunt lopen en vooral een indrukwekkend plafond.

Red Valley

Toch wel een van de bekendste valleien van heel Cappadocië is ‘Red Valley’. De naam zegt het al maar de vallei staat vooral bekend om zijn rode kleur. Het is dan ook een erg populaire plek aangezien je er ook met de auto aardig dichtbij kan komen om het te bekijken. Vooral in de avond met de zonsondergang kleurt de vallei nog roder en heb je vanaf hier prachtig uitzicht. Niet alleen dan maar natuurlijk ook in de ochtend wanneer de luchtballonnen er zijn komen hier genoeg mensen die de perfecte foto willen in kleurrijke jurken en zie je jeeptours champagne poppen tijdens hun stop hier. Als je hier in de buurt komt merkt je ineens ook dat het een stuk drukker is. Ik heb hier echter flink gewandeld en ben niet veel mensen tegen gekomen.

In de vallei vindt je ook nog eens de Üzümluü kerk en een oud bijenhuis. Bij de kerk kan je even naar binnen gluren aangezien hier een port voor zit maar je kan de oude fresco’s nog zien. Het bijenhuis is ook wel apart en je ziet hier ook een kleine opening hoger waar ze waarschijnlijk de beien hielden. Je vindt er overigens ook een cafétje als je hier even een stop wilt maken. Toch wel bijzonder om tussen de rode rotsen een Turkse thee of koffie te drinken.

Meskendir Valley

Met de camper stond ik erg dichtbij Göreme en wou vanaf hier naar de bekende rode vallei lopen. Daar bij kwam ik ook door Meskendir Valley wat echt prachtig is! Natuurlijk zijn andere valleien bekender en misschien wat unieker maar ik vond het wandelen hier heerlijk. De vallei kan vertaald worden als vallei van de huizen. Je vindt hier in de rotsen erg veel huizen die onbereikbaar lijken te zijn. Op sommige plekken is de vallei ook erg smal en loop je veelal alleen door deze vallei, heerlijk! Er zijn ook een aantal natuurlijke tunnels waar je doorheen moet lopen om de weg te vervolgen. Niet alleen erg bijzonder maar vooral met warm weer perfect om even af te koelen in de schaduw.

Valley of the Swords

De vallei der zwaarden kent ook de bekende schoorstenen echter zijn ze hier wat korter en smaller. Het zou dus op zwaarden moeten lijken wat de naam ‘Valley of the Swords’ verklaard. Het meest bijzondere aan deze vallei is het aantal grotwoningen dat je hier kan bezoeken. Je kan hier erg lang rondzwerven en elke keer vindt je wel een andere grot waar je in kan. Daarnaast kent deze vallei erg veel opstijgplaatsen voor luchtballonnen en is het de vallei dat het meest bereikbaar is.

Vertrek hier met een van de luchtballonnen, maak een tour per quad of verken de vallei te paard. Er is geen moment wanneer je ze niet door deze vallei ziet scheuren. Het gaat overigens ook allemaal tegelijkertijd dus als je met een klein groepje de vallei in gaat rij je hier bijna in een grote colonne door de vallei. Erg gaaf om te zien en al deze chaos heeft ook wel wat. Ga je hier wandelen? Er zijn genoeg kleine wandelpaden waar de quads en paarden niet komen.

Gorkundere Valley

Een van de weinige valleien die een minder herkenbare naam heeft. De Gorkundere vallei ligt tussen het Göreme openlucht museum en Göreme in. Deze vallei wordt ook wel honing vallei genoemd. Deze kleine vallei kent ook de ‘Fairy Chimneys’, heb je weinig tijd om de ‘Love Valley’ te bezoeken dan is dit een goed alternatief. Zeker als je bij het openluchtmuseum bent kun je het samen goed combineren.

Pigeon Valley

Deze vallei loopt tussen de twee plaatsen Göreme en UCHISAR. Het begin punt is net buiten Göreme en loopt eigenlijk helemaal langs de stad UCHISAR zodat je aan de andere kant van de stad uit komt. De route zelf is ongeveer 4 kilometer lang en je doet er wat meer dan een uur over om deze route uit te lopen. Je loopt door de vallei maar er is ook een stukje dat je uit de vallei klimt om het van boven af te kunnen bewonderen. Het is daardoor wel klimmen en dalen tijdens de route maar erg goed te doen.

De vallei staat bekend onder de naam ‘Pigeon Valley’ echter noemen de locals de vallei ook wel ‘VASIL river’. Al vindt ik dat je het niet echt een rivier kan noemen er loopt hier een klein stroompje door de hele vallei. Tijdens de route loop je vaak pal naast n stroompje al betwijfel ik of die er in de zomer überhaupt nog is. De vallei heeft zijn huidige naam te danken aan de vele duivenhokken die in de stenen zijn gehouwen. Duiven waren vroeger namelijk erg belangrijk voor de kwaliteit van de wijngaarde. Daarnaast gebruikte ze de duiveneieren als mortel voor de freso’s. Je ziet dan ook de vele duivenhokken tijdens het wandelen echter staan ze wel allemaal leeg.

Wil je deze wandeling maken houdt er dan wel rekening meer dat je ook nog terug moet. Neem een taxi terug of wandel weer terug als je dat geen probleem vindt. Overigens kan je natuurlijk ook bij de plaatsjes Göreme en UCHISAR stoppen om te lunchen en even uit te rusten.

Met de camper

Weinig mensen komen naar Cappadocië met een camper dat betekend heel veel plek! Als je hier met de camper komt heb je echt de beste plekjes. Zo kan je hier ’s ochtends genieten van de luchtballonnen die opstijgen en ’s avonds heb je de mooiste zonsondergangen. Rond de valleien van Cappadocië vindt je verschillende plekken. Veel vindt je rond of bij de opstijgplekken van ballons en kunnen soms erg druk zijn. Soms vindt je de verborgen pareltjes waar bijna niemand komt, heerlijk! Ik stond een keer heel dicht bij Göreme met een plekje voor mij alleen en een keer bij de ‘Love Valley’ bij een drukke plek.

Het bericht De Valleien van Cappadocië verscheen eerst op The Travel Daisy.

Waar is het?

Met de lift vanuit Sinaia

Al zijn er verschillende mogelijkheden om naar Nationaal park Bucegi te gaan heb ik ervoor gekozen om met de lift te gaan. Grote kans dat je tijdens je rondreis in Roemenië ook in Sinaia beland en vanuit hier gaan er liften naar boven de bergen in. Er zijn echter twee verschillende liften zo is er midden in de stad een grote cabine lift die je naar de 1400 of naar de 2000 meter kan brengen. Net wat buiten de stad als je al een stukje met de auto klimt is er nog een andere lift. Bij deze lift kan je naar de 1400 meter en vervolgens kan je de volgende lift nemen naar de 2000 meter. In de winter wordt dit dan ook veel gebruikt voor de wintersport maar ook in de andere maanden blijven ze vaak werken om hikers naar boven te brengen.

Ik was dan al verder in de bergen dus koos ik voor de lift die al wat hoger lag. Helaas moet je ook hier weer betalen om te kunnen parkeren echter had ik geluk met nog een plekje buiten de slagbomen. Het was ongeveer €15,- per persoon om naar de 2000 meter te gaan en vanaf daar besloten we terug naar beneden te hiken. Vanuit de lift heb je prachtig uitzicht en eenmaal boven de boomgrens veranderd het landschap en is het ineens ook een stuk frisser. Heb je mountainbikes mee dan kan je ook naar de 1400 meter gaan en via het mountainbike pad naar beneden gaan.

Over nationaal park Bucegi

Het park is in 2003 opgericht door de Roemeense regering. Ze wouden hiermee het traditionele cultuurlandschap en duurzame menselijke activiteiten wat deel uit maakt van de natuur beschermen. Zo kent het park enorme diversiteit in fauna en flora waaronder ook een aantal zeldzame soorten. Het gebied kent 32500 Hectaren met de hoogste top van 2505 meter.

Nationaal Park Bucegi kent ook een grote populatie van beren. Over het algemeen komen ze niet in de buurt van de skiliften en weten ze dat hier ’te veel mensen’ zitten die ze graag vermeiden. Ben je juist een van de eerst of kies je voor een ander wandelpad waar minder mensen komen. Blijf altijd alert maar lees je ook even in over de beren. Als je kalm blijft en je langzaam terug trekt is er vaak niets aan de hand. De beer vermeid mensen net zo lief als wij de beer willen vermeiden. Naast de beer leeft hier ook de Euraziatische Lynx, wolf, gems en edelhert.

Hiken naar het middelstation

Als we boven zijn eerst nog even genieten van het uitzicht in Nationaal Park Bucegi. We zoeken een net wat hoger punt op om even het uitzicht in ons op te nemen voordat we weer naar beneden gaan. Eenmaal boven was er ook veel meer wind dus in Oktober was ik blij dat ik toch nog een thermoshirt er onder aan getrokken heb. Daarna heb ik de gele route gevolgd die je eerst wat verder naar beneden brengt. Bij de splitsing zijn we onderlangs bij de lift door gekomen waarna we langzaam naar het middelstation liepen. Eerst ben je nog buiten de boomgrens en is het allemaal erg open. Maar langzaam komen we tussen de bomen terecht en lopen we ook over stukken wat in de winter skipiste is.

In totaal was de route ongeveer 2,5 uur lopen zonder pauzes en 7.5 kilometer. Dit keer hoefde ik dus niet te klimmen maar daalde we net wat meer dan 1000 meter. Niet alleen naar boven maar ook naar beneden kan pittig lopen zijn om jezelf elke keer op te vangen. Continue naar beneden lopen krijg je ook zeker last van je spieren van dus wel weer even een goede workout.

Van het middelstation weer naar onder

Wil je even stoppen om wat te eten of wat te drinken dan is de perfecte plek het middelstation. Je vindt hier een kraampje waar je warme chocomel of wat lekkers kan halen maar er zijn hier ook genoeg restaurants. In de winter zal het behoorlijk druk zijn maar als je gaat hiken kan je hier ook heerlijk zitten. Helemaal wanneer het buiten al wat kouder is kun je binnen even lekker op warmen. Als je eenmaal naar beneden loopt heb je verschillende opties. Er gaat namelijk een grote weg naar het middelstation met haarspeldbochten waar je kan lopen. Echter buiten de winter kan je ook prima lopen over wat normaal de skipiste is. Zo loop je een stuk sneller naar beneden maar natuurlijk ook veel leuker lekker tussen de bomen over het gras in plaats van over de weg.

Houdt er wel rekening mee dat er vooral bij het middelstation aardig wat honden rondhangen. Met mijn honden (die al wel eens aangevallen zijn) ben ik altijd voorzichtig en hou ik er niet van als er honden loslopen. Gelukkig kiezen de meeste honden ervoor om ons te negeren en blijven gewoon liggen of lopen door. Als ik tijdens het wandelen twee honden in de verte hoor blaffen die op de weg staan en al onze richting op kijken besluit ik toch ook maar een andere weg te lopen. Beter het zekere voor het onzekere toch lastig als je twee honden hebt die je niet zo makkelijk op kan tillen.

Wil je meer beleven in Roemenië?

Naast de mooie natuur van Nationaal park Bucegi is er natuurlijk veel meer te zien. Zo zijn er genoeg bijzondere kastelen te vinden in Transsylvanië maar ook hoort er een bezoek aan een leuke stad bij.

• Verken de bergen bij Sibiu inclusief traditionele brunch
• Ga op dagtrip naar Peleș en Bran castle en bezoek de stad Brașov
• Maak een dagtrip naar de zoutmijn en de Turda Kloof vanuit Cluj-Napoca
• Ga een dagje heerlijk ontspannen in de Thermen van Boekarest
• Bezoek de geboorteplaats van Dracula tijdens een stadsrondleiding
• Ontdek de hoogtepunten van Boekarest tijdens een fietstour
• Vaar over de Donaudelta om vogels te spotten
• Maak een culinaire tour door de plaats Oradea

Met de camper

Natuurlijk kwam ik hier met de camper! De avond ervoor kwam ik wat later aan en was het al donker dus op een van de eerste parkeerplaatsen wat ik zag heb ik de camper neer gezet. Blijkbaar was dit wel betaald parkeren overdag dus in de ochtend ben ik naar de skilift gereden en heb ik de camper hier buiten de slagbomen gratis kunnen parkeren. Na het wandelen wou ik ook het stadje Sinaia zelf in gaan dus opnieuw opzoek naar een parkeerplaats. Dit keer ongeveer een half uurtje lopen van het stadje vandaan wat voor mij prima is. Je kan natuurlijk ook voor een parkeerplaats kiezen wat meer in het centrum echter is dat dus allemaal betaald parkeren. Houdt er wel rekening mee dat de stad in een dal ligt, vooral het westelijke en noordelijke deel net buiten het centrum is het heuvel op lopen.

Het bericht Nationaal park Bucegi – Hiken bij Sinaia verscheen eerst op The Travel Daisy.

Waar ligt Nationaal Park Pelister?

Flora en Fauna in het park

Het nationale park kent 47 verschillende zoogdiersoorten wat 53% van het totaal aantal zoogdieren van Noord-Macedonië vertegenwoordigd. Zo vindt je hier vooral kleine zoogdieren zoals muizen, vleermuizen, eekhoorns, hazen, wezels, marters en mollen. Wat het natuurlijk het meest interessant maakt zijn de grote zoogdieren die hier leven. Zo vindt je hier ook otters, dassen, wilde zwijnen, de Europese Reëen, edelherten, vossen en de Euro-Aziatische Goudjakhals.

De drie meest bijzondere die dan ook niet zo vaak gezien worden zijn de beer, lynx en de wolf. In Noord-Macedonië leven ongeveer 200 beren waarvan er ongeveer 30 in het Nationale park Pelister zijn. De beren zijn echter erg schuw en worden vaak ook als vriendelijk gezien. Als je er een tegenkomt gebeurt het dus vaak dat de beer de andere kant op loopt. Daarnaast zijn er dus ook wolven in het park. Door hun goede reuk weten ze waar de mensen zijn en is dit ook een plek wat grotendeels vermeden wordt. Je zult ze dan ook niet snel vinden in de buurt van wandelpaden. Ze zeggen vaak dat de kans om een Balkan Lynx tegen te komen net zo groot is op het vinden van ware liefde dus 1 keer in je leven. Zo leven er nog maar 50 wilde Balkan Lynxen en weten ze ook niet hoeveel er in Nationaal Park Pelister leven omdat ze dus bijna nooit gezien worden.

Het unieke kenmerk aan dit nationale park zijn ook de Moliken Den wat bijna nergens anders gevonden wordt. Deze bomen groeien alleen op hoogte tussen de 600 en 2200 meter boven zee niveau. Deze uniek boom heeft er dan ook deels voor gezorgd dat het een nationaal park geworden is. Het groeit vaak op een bosbessen bedekte bodem dus die vindt je ook veel op de weg naar Jorgov Kamen.

Hiken naar Jorgov Kamen

Ik heb de camper bij het hotel geparkeerd en vanaf hier kun je ze de wandeling beginnen. In het begin kom je nog een splitsing tegen om richting het bezoekers centrum te wandelen of ervoor te kiezen om naar de skilift of Jorgov Kamen te hiken. Ik heb er dus voor gekozen naar Jorgov Kamen te lopen wat een mooi uitzichtpunt is over de vallei. Het is bij elkaar ongeveer 550 meter klimmen maar ik vond het goed te doen. Je komt nog bij twee plekjes waar je even kunt stoppen dus een pauze is niet verkeerd.

De eerste stop die je tegen komt is boven bij de ski lift. Al ziet het er uit alsof het vervallen is in de winter wordt dit tocht nog gebruikt al heeft het wel een flinke opknap beurt nodig. Je vindt hier verschillende bankjes om even uit te rusten maar je kunt hier ook even rondlopen en een kijkje nemen bij de lift. Wat je hier ook ziet is de start van een mountainbike trail die van 1610 meter hoogte je brengt naar het eindpunt dat 1270 meter hoog ligt. Dit is het Kopanki trail waar ze vaak in het voor en najaar races houden.

Als je vanaf de lift verderloopt kom je bordjes tegen om naar Jorgov Kamen te gaan wat je naar rechts stuurt verder omhoog. Dit is echt een stukje zigzaggen en flink klimmen. Als je denkt er te zijn moet je nog een klein stukje lopen om daadwerkelijk het uitzicht punt te bereiken en hier is het even klimmen over rosten totdat je bij het uitzicht plateau bent. Vanaf hier heb je super mooi uitzicht over de vallei en je ziet dan ook een stuk van de stad Bitola.

Rocky trail

Het pad naar Jorgov Kamen brengt je ook een gedeelte over het Rockytrail. Dit pad gaat echter nog veel hoger de bergen in en het is ongeveer 5 uur om hier naar toe te lopen echter moet je dan ook nog weer terug. Het brengt je dan echter naar verschillende pieken en een berg meer en start vanaf Hotel Molika. Het heeft een lengte van 14 kilometer en nadat je omhoog geklommen bent voorbij Jorgov Kamen is het een stuk vlakker. Je ziet genoeg van de blauwe bordjes met Rocky Trail en het is allemaal duidelijk aangegeven.

Dit Pad staat zelfs op de UNESCO lijst als ‘Oude en oeroude beukenbossen van de Karpaten en andere regio’s van Europa’. Dit is een van de 93 onderdelen van wat op deze lijst thuishoort. Dit pad wordt dan ook gebruikt voor Ultra Trail running dat hier jaarlijks georganiseerd wordt rond het meer van Ohrid.

Skilift Kopanki

Al is het een nationaal park toch kan je er in de winter toch gaan skiën. Al kent het niet veel pistes of ski liften voor een dagje is het hier prima vertoeven. De eerste stoeltjes lift is 680 meter lang en brengt je van 1400 naar 1610 meter hoogte. Het is een kleine lift waar je met zijn tweeën op een bank naar boven kan. Vanaf hier kan je nog wel een volgende lift nemen die 582 meter lang is en je naar 1800 meter hoogte kan brengen.

In de zomer lijkt het dan ook helemaal verlaten en is het alsof de lift nooit gebruikt wordt. Echter wanneer het zo ver is knappen ze de boel even flink op, ruimen ze alles op tot dat het wintersportseizoen van start kan gaan.

Bij het bezoekerscentrum

Voordat ik ging wandelen ben ik nog bij het informatie centrum langs geweest. Echter is het buiten het hoogseizoen en leek er niemand aanwezig te zijn. Je kan hier wel buiten even een rondje maken en dan zie je dat hier ook nog een kortere wandelroute langs loopt. De route brengt je langs verschillende oude plekken die vooral uit de tijd komen van de eerste wereldoorlog. De regio rond Bitola was toen zwaar getroffen door bommen en je vindt er dan ook nog een oude brug uit deze tijd en een commandant centrum.

Bij het bezoekerscentrum vindt je ook een soort klim-bos. Hier is echter weinig informatie en prijzen over te vinden. Kom je in de zomermaanden Juli en augustus dan zullen er ook meer mensen bij het bezoekerscentrum zijn die je de juiste informatie kunnen geven. Je had buiten nog wel een groot informatie bord staan over het park dus toch interessant om even te lezen voordat ik aan de wandeling begonnen ben.

Wil je meer beleven in Noord-Macedonië?

Naast het Nationale park is er natuurlijk nog veel meer te zien in Noord-Macedonië. Zoek eens een van de leuke steden op of trek juist de natuur in.

• Ga op pad in de hoofdstad Skopje
• Breng een bezoek aan Matka Canyon en het Millennium kruis
• Geniet op het water van een panoramische boottocht bij Ohrid
• Ontdek de oude stad Ohrid aan het Ohrid meer
• Bezoek het Bigorski klooster en de Duff watervallen
• Vaar vanuit Ohrid naar het Klooster van St. Naum

Met de camper

Hier ben ik natuurlijk met de camper naar toe gegaan. Ik stond hier dicht in de buurt op de camping bij ‘Camp Ambasador’. Het was dan ook maar een klein stukje rijden en hier kon ik mooi even gebruik maken van internet, stroom en een warme douch. Ze hadden hier trouwens ook een zoutwater zwembad maar met het weer heb ik die toch even over geslagen. Het ligt dan ook erg dicht bij het plaatsje Bitola wat dus goed te combineren is. Je hebt ook voldoende plek bij het Nationale park als je gaat wandelen naar Jorgov Kamen. Bij het hotel is het misschien niet zo fijn om neer te zetten maar het bezoekerscentrum kent een grote parkeerplaats en er zijn verschillende kleine plekjes langs de weg.

Het bericht Uitzichtpunt Jorgov Kamen in NP Pelister verscheen eerst op The Travel Daisy.

Waar is zijn de Acheron bronnen?

Mythologie van de rivier

De rivier van Αcheron Springs wordt ook wel de ‘rivier van leed’ genoemd en dit heeft allemaal te maken met de geschiedenis van de rivier. Vroeger werd het gezien als de grens met de onderwereld en was een belangrijke plaats voor de Grieken. Dit dachten ze omdat de rivier deels ondergronds loopt en verschillende bronnen kent. Ze brachten hier dan ook overledenen naar toe en overhandigde deze aan Charon om ze over de rivier af te laten voeren zodat ze naar de onderwereld konden gaan. De naam komt waarschijnlijke ook van het Griekse woord ‘achos’ wat verdriet betekend. De rivier heeft dus de naam ‘rivier van verdriet’ gekregen. Beste een rare gedachte als je nu door de rivier heen loopt.

Hiken door de Canyon

Als je geparkeerd hebt dan loop je eerst nog een stukje door het bos voordat je niet meer verder kan. Vanaf hier is het door het water lopen en kom je steeds meer tussen de bergen te zitten. Wees wel voorbereidt want het water is aardig koud van Αcheron Springs. In het begin ben ik ook van droog plekje naar droog plekje gelopen omdat het zo koud aan voelde. Na een tijdje ben je natuurlijk helemaal gewend en voelt het totaal niet koud meer aan.

In het begin blijft het lange tijd een beetje knie hoogte maar later zijn er gedeeltes waar het tot mijn middel komt. Er is een smaller stuk waar ik een heel klein stukje moest zwemmen. Voor de lange mensen onder ons kunnen hier waarschijnlijk wel blijven lopen maar het is dus wel een stuk hoger. Dit is het diepste punt en voor de rest hoefde ik dan ook niet meer te zwemmen. Hoe verder je komt hoe rustiger het ook is want sommige mensen kiezen er niet voor te zwemmen of draaien na een tijdje weer om.

Dallas Brug

Wanneer je de brug ziet weet je dat je aan het einde van de hike gekomen bent. Het is wel een lastig klimmen om boven op de brug te komen maar vanaf hier kijk je zo de canyon in. Hier zie je ook een wandelpad die je zelfs nog verder kan brengen. Ik ben hier toch een stukje verder gelopen tot ik bij een klein bruggetje kom en oude ruïne. Hier ben ik iets voorbij gegaan om te kijken of ik verder kon. De rivier liep verder door maar de hike door het water was toch afgelopen. Wil je wandelen dan kan je hier nog een heel eind langs de rivier lopen naar de andere kant van de canyon. Ik ben echter vanaf hier weer omgedraaid.

Je loopt dus wel de zelfde weg terug als dat je heen gaat. Je weet dan wel wat je te wachten staat en kunt er natuurlijk voor kiezen om ergens te stoppen om lekker te zwemmen of gewoon even een pauze in te lassen. Je komt ook bij een punt waar je een soort grot door moet, onder een gevallen boomstam gaat en dan weer bij het water terecht komt. Ik ben in de ochtend gegaan en toen ik terug bij het begin was waren er een stuk meer mensen. Houdt er dus rekening mee dat het in de middag toch wat drukker kan zijn. Ik heb er met de heen en terugweg ongeveer 2 uur over gedaan dus bij elkaar valt het best mee.

Dieren bij Αcheron Springs

Wat het ook wel bijzonder maakte is dat er een aalscholver rustig op een rots zat. Het dier zat gewoon zijn vleugels schoon te maken terwijl de mensen er rustig langsheen liepen. Zowel op de heen als terug weg zat deze op de zelfde plek. Met nog geen meter afstand was deze dan ook niet van de plek weg te krijgen.

Bij de rivier van Αcheron Springs vindt je echter nog veel meer dieren. Zo vindt je hier 17 verschillende zoogdieren waarvan er 6 soorten beschermd worden. De kans is klein dat je ze tegen komt maar de wolf en de otter leven hier bijvoorbeeld ook. Het kent een groot aantal vogelsoorten namelijk 210 waarvan er 59 beschermd worden. 18 van de 59 zou je dan ook kunnen zien tijdens de hike door Αcheron Springs zoals de Aasgier, kleine torenvalk, vale gier of steenarend.

Wat mee te nemen?

Je kan niet met je alledaagse kleren deze hike maken. Belangrijk is om vooraf al je zwemkleding aan te doen zodat je hier niet mee stuntelt als je al in het water bent. Verder zou ik dus kleding al uittrekken voordat je het water ingaat want zodra je daar bent kom je niet overal plekken tegen waar je droog kan staan. Verder zou ik zeker waterschoenen aantrekken of gympen die nat mogen worden. Er liggen namelijk kiezels op de bodem en voor even is dat prima maar voor de hele hike zal dit zeker niet aangenaam zijn op blote voeten

Een waterdichte tas is geen must maar toch wel heel handig. Ik heb er een maar was vergeten deze mee te nemen. Het was daardoor vaak mijn tas vasthouden of in de lucht houden om deze niet nat te laten worden. Maar met mijn rugtas tegen mijn natte bikini waren de kleren toch vochtig geworden in de tas. Een waterdichte tas is dus toch wel handig. Zonnebrand is niet perse nodig want je loopt dus in een canyon waar niet al te veel zon komt. Ga je buiten het seizoen neem dan zeker een handdoek mee zodat je snel weer op kunt warmen.

Extra activiteiten

Daarnaast vindt je nog een aantal andere mogelijkheden van wat je bij Αcheron Springs zou kunnen doen. Het geen wat ik het meeste voorbij heb zien komen is een boot/raft tocht. Het is maar een klein stukje wat ongeveer een half uurtje duurt. Je komt niet bij de bronnen zelf maar vanaf het begin van de hike ga je juist stroomafwaarts voorbij het dorpje Glyki waar ik met mijn camper stond. Het is voor alle leeftijden geschikt en is vaak maar €7,- per persoon. Daarnaast kun je ook een korte wandeling te paard maken door het water wat vaak maar een kwartiertje is voor €10,-. Als laatste hebben ze er ook een zipline die over de rivier heen gaat. De zipline is 320 meter en het kost maar €3,- om hier vanaf te gaan.

Wat ga je nog meer bezoeken in Griekenland?

De meeste mensen zullen niet zo snel denken aan de natuur en Nationale parken. Maar toch zijn die er ook genoeg te vinden. Natuurlijk kan je ook kiezen om de bekendere plekken op te zoeken zoals Meteora of de schattige kustplaatsjes.

• Vaar naar het schiereiland Athos vanuit Ouranoupoli
• Ontdek de kloosters van Meteora tijdens een sunset rondleiding
• Breng een bezoekje aan de kleurrijke stad Parga
• Maak een stadstour door Kavala
• Bezoek de Archeron bronnen en hike door een kloof in het water
• Ga raften over de Voidomatis rivier
• Ontdek Pindos Nationaal Park tijdens een dagtocht en bezoek de boogbruggen

Met de camper

Ga je dus met de camper dan is er genoeg ruimte op de parkeerplaats en je kan hier dan ook prima overnachten. Ik heb echter besloten om iets verder te gaan staan. Ik stond bij het plaatsje Glyki aan de rivier op een mooie plek. Zo kon je hier helemaal alleen van de rivier genieten en er ook een duik in nemen ideaal. Ik kon zo naar het stadje voor wat boodschappen maar ook Αcheron Springs was op loopafstand. Op de zaterdag avond was het gezellig in het stadje en was er muziek te horen maar hier kon ik prima op slapen.

Het bericht Αcheron Springs – Poort naar de onderwereld verscheen eerst op The Travel Daisy.

Waar is het?

Kapitanovo Jezero

Dit bergmeer ligt op maar liefst 1678 meter boven de zeespiegel. Het kent een lengte van 480 meter, een breedte van 330 meter en het is maar liefst 37 meter diep. Het meer heeft een soort helder groene kleur en is vooral in het weekend erg populair. Je vindt er vaak locals die hier voor een dagje naar toe komen om te zwemmen of aan het water te relaxen. Natuurlijk zul je niet de enige camper zijn echter als je buiten het seizoen gaat is de kans groter het rijk bijna voor je alleen te hebben.

Je vindt hier 3 kleine restaurantjes waar ze vaak traditioneel eten serveren. Zo hebben wij hier Priganice gegeten wat op een soort kleine oliebollen lijkt zonder de krenten en veel luchtiger. Dit wordt vaak geserveerd met iets zoets als honing of jam maar kan ook met iets hartigs als kaas en ham. Probeer ook eens een van de vers gemaakte sappen die ze hebben.

Pittige hike naar Veliki Žurim

Deze hike vond ik vrij pittig al is het waarschijnlijk meer mentaal dan fysiek. Eerst ga je het dal uit weg bij het Kapitanovo meer. Vanaf hier heb je echter wel prachtig uitzicht over het meer en kan je erg ver kijken. Na deze klim kom je bij een prachtige vallei met links en rechts hoge bergen en je loopt hier dwars door de vallei naar de andere kant. Je loopt hier niet helemaal vlak maar het is een beetje op en af wat tot dat je aan de andere kant van de vallei bent.

Als je deze vallei doorkruist hebt kom je bij de volgende vallei. Vanaf hier zie je dan ook Mali Žurim en Veliki Žurim echter is het even zoeken wat nou de goede piek is. Je loopt hier eerst verder naar beneden voordat je bij de goede berg bent. Dan is het tijd om te klimmen. Eerst via een pad langzaam de berg op tot dat een pijl de goede kant op wijst. Vanaf hier houdt de weg op en loop je door het gras/struikjes naar de piek. Het is een beetje een illusie want elke keer als je denkt dat je er bijna bent loopt het verder door naar boven.

Veliki Žurim en de weg terug

Ja hoor, na even flink klimmen kom je dan bij de top van Veliki Žurim. Ineens kun je helemaal om je heen kijken en zie je het dal waar je doorheen gelopen hebt maar ook het dal waar je met de auto doorheen bent gereden. Je vindt hier ook een blik met een schriftje en pen zodat je de datum en je naam er in kan zetten. Er komen hier niet al te veel mensen zo waren wij die dag de enige en waren er twee mensen de dag ervoor geweest. Wij bleven hier even zitten om van het uitzicht te genieten want hoe langer je blijft kijken hoe meer je ziet. Vanaf hier konden we zelfs de Gračanica rivier zien liggen.

Dan is het tijd om terug te gaan naar het Kapitanovo meer. Je neemt de zelfde weg als de heenweg echter weet je nu wat je staat te wachten. Je daalt weer af naar het dal om vervolgens weer te klimmen om uit het dal te komen. Daarom is het vaak mentaal iets zwaarder omdat je maar blijft klimmen en dalen. Op deze vlaktes is bijna geen schaduw te bekennen dus neem zonnebrand mee en vooral voldoende water.

Schapen, geiten en koeien

Zoals gezegd vindt je hier veel herders met hun kuddes. Dit kunnen geiten, schapen of koeien zijn al lopen er ook wel eens paarden rond. De paarden staan vaak vast en worden niet geleidt door een herder. De koeien hebben vaak een of twee herder die er met een stok voor zorgen dat ze de goede kant op gaan. Ze worden in de bergen geleid naar het verse gras en worden dan weer opgehaald. Vaak is gaan ze ’s nachts de bergen in en worden ze ’s ochtends weer naar de boerderij gebracht.

De geiten en schapen is een ander verhaal en hier moet je dan ook mee op passen. Ze worden overdag de bergen in geleidt door hun herder en honden. Je kan beter niet door een kudde heen lopen als de herder en honden in de buurt zijn. De honden zijn namelijk erg waakzaam over de schapen en geiten en er gebeurt nog wel eens dat ze agressief reageren. Wacht dan ook totdat ze gepasseerd zijn of dat de herder zegt dat je er wel langs kan. Zo kwamen wij een grote groep tegen op de terugweg van Veliki Žurim echter waren we ze net voor en hoefde we niet te wachten.

Wil je meer beleven in Montenegro?

Dit prachtige plekje zul je bijna nooit tegen komen op iemands bucket list maar toch vindt ik dit een van de mooiste plekjes waar ik geweest ben. Daarnaast kun je natuurlijk ook nog eens de kustplaatsjes op zoeken of ga juist naar een van de Nationale parken.

• Maak een rondvaart over Skadar meer en ontdek het vogelparadijs
• Bezoek een bedevaartsoord, het Ostrog klooster
• Ga Paragliden boven de stad Budva
• Ontdek de hoofdstad Podgorica tijdens een stadswandeling
• Raften over de Tara rivier en door de Canyon
• Breng een bezoekje aan de Lipa grot
• Maak een E-bike tour vanuit Žabljak
• Proef Montenegrijnse wijnen tijdens een rondleiding over een wijngaard

Met de camper

De weg er naar toe was met de camper ook prima te doen, als je de goeie route neemt. Verder kan je hier parkeren waar je wilt en er is genoeg plek om pal aan het water te staan. Je moet echter wel rekening houden met andere campers of kampeerders. Naast ons werden er nog een stuk of 5 tenten op gezet. Parkeer het dus niet te ver weg van de weg als je ’s ochtends vroeg weer op pad wilt gaan bijvoorbeeld. Verder heb je hier geen faciliteiten echter kun je wel gebruik maken van de toilet als je naar een van de 3 restaurantjes gaat en vaak mag je ook wel je flessen water vullen. Neem afval mee want pas richting Nikšić vindt je een grote afval container. Vanaf hier starten dan ook verschillende wandelingen zo ook die naar Veliki Žurim.

Het bericht Hiken naar Veliki Žurim verscheen eerst op The Travel Daisy.

Waar moet je zijn?

Kolasin 1600 Ski Center

Wij zijn begonnen bij het Ski centrum 1600 die een grote parkeerplaats heeft en goed te bereiken is. Vanaf hier kun je voor maar €8,- de lift naar boven nemen maar ook terug als je dat liever hebt. Je hebt hier ook een grote speeltuin waar veel locals komen om koffie te drinken terwijl de kinderen zich vermaken. Zo is er ook nog eens een een baan waar je met een rubberen band vanaf kan glijden. Vaak gaan ouders en kinderen hier ook helemaal los waarbij er natuurlijk ook wat gedronken kan worden. Naast de speeltuin is dan ook een heerlijk terras waar wij ook even koffie gedronken hebben voordat we naar boven gingen.

De hike naar het Pešića meer

Eerst natuurlijk met de lift naar boven wat allemaal erg soepel gaat. Eenmaal boven genieten we natuurlijk eerst even van het uitzicht want in korte tijd is het zo mooi geworden! We besluiten om nog iets om hoog te klimmen naar een piek die bij de lift ligt zodat we helemaal rondom kunnen kijken. Vanaf hier zien we dan ook de route die naar het Pešića meer loopt. We lopen langzaam terug naar de bredere weg die ons langs de Zekova Glava brengt. Een andere piek die helaas afgesloten is voor het publiek. We gaan er omheen en zien dan al snel het berg meer liggen.

Het Pešića meer

Het is dan nog een stukje voor dat we daadwerkelijk bij het meer zelf zijn. Het Pešića meer ligt wat lager als de wandel route en is helemaal omringd door de bergen. Wanneer je bij het meer bent is het een best indrukwekkend gezicht. Neem dan ook zwemkleding mee want je kan prima in het meer zwemmen en afkoelen. Helaas zijn wij dit vergeten maar de beste stop om even bij het koele water een pauze in te lassen. Voor de liefhebber kan je hier zelfs kamperen. Ze hebben hier geen camping of iets maar ze dogen het wel dat je bij het meer met een tentje kan slapen.

Het Pešića meer zelf heeft een lengte van 290 meter, breedte van 150 meter en ligt op een hoogte van 1838 meter. Dit maakt dan ook het meer het een na grootste meer van het Biogradska Nationaal park.

Weer terug naar de lift

Helaas is het dan ook weer tijd om terug te gaan naar de lift. Het stuk dat we naar beneden gelopen hebben naar het meer moeten we nu weer omhoog lopen. Er zijn wel verschillende routes om bij het meer te komen dus je hoeft niet helemaal de zelfde route heen als terug te lopen. De route zal nu wat uitdagender zijn omdat het wel een stukje klimmen is maar erg goed te doen. Voor de liefhebber kan je er nu ook voor kiezen om via een andere weg terug te lopen naar de parkeerplaats van de lift. Wij kiezen er toch voor om met de lift naar beneden te gaan. Als je eenmaal het dal uit geklommen bent waar het meer is loop je weer over een breed pad waar ook auto’s komen en die redelijk vlak is en makkelijk is om te lopen naar de lift.

De skiliften

Wij zijn dus omhoog gegaan met de 1600 lift dat een stoeltjes lift is waar je normaal met 8 mensen in kunt. Natuurlijk is het in de zomer een stuk rustiger en kan je de lift lekker met je eigen gezelschap delen. Je bent dan ook zo boven en kunt in de tussentijd genieten van het prachtige uitzicht voordat je naar het Pešića meer gaat.

Ze zijn echter hier een heel skiresort aan het bouwen. Zo zijn er diverse hotels en restaurants in de maak om er een heel dorp van te maken voor het winter seizoen. Daarnaast zijn er ook nog twee andere liften die gebouwd worden. Een van de liften is ook bij de lift 1600 die een andere kant op gaat en die ook wat lager gaat als onze lift. Er komen ook liften aan de andere kant van het dal zodat de liften allemaal rond het zelfde winterdorp uitkomen. In de zomer zal een deel van deze liften ook open zijn voor meer leuke wandelroutes.

Wil je meer beleven in Montenegro?

Naast de prachtige natuur en de gave hike naar Pešića meer zijn er natuurlijk ook andere plekjes die je op kunt zoeken. Ga eens naar de kust en ontdek de gezellige plaatsjes of ontdek juist meer mooie plekjes in het binnenland.

• Ontdek de hoofdstad Podgorica tijdens een stadswandeling
• Maak een rondvaart over Skadar meer en ontdek het vogelparadijs
• Bezoek een bedevaartsoord, het Ostrog klooster
• Breng een bezoekje aan de Lipa grot
• Raften over de Tara rivier en door de Canyon
• Ga Paragliden boven de stad Budva
• Maak een E-bike tour vanuit Žabljak
• Proef Montenegrijnse wijnen tijdens een rondleiding over een wijngaard

Afsluiten met lekker eten

Bij de skilift is niet alleen een plekje om wat te drinken bij de speeltuin. Als je naar boven loopt hebben ze hier ook een groot terras maar ook een plek waar je binnen kunt zitten. Na de wandeling naar het Pešića meer kun je hier dus lekker wat eten en drinken. Ik had gekozen voor de klassieke Ćevapi maar je kan ook gaan iets minder traditioneels.

Met de camper

Natuurlijk ga ik hier naar toe met de camper en waar kun je dan het beste verblijven? Je kan prima blijven staan op de parkeerplaats van de ski lift. Er is voldoende ruimte en als je het op de goede plek neer zet sta je zelf redelijk vlak. Je kan ook verder de bergen in rijden al wordt de weg dan onverhard en minder prettig om te rijden. Hoe hoger je komt hoe mooier het uitzicht natuurlijk maar deze parkeerplaats is voor mij perfect.

Het bericht Met de lift naar het Pešića meer verscheen eerst op The Travel Daisy.

Waar is het?

Kapetanovo Jezero

Dit bergmeer ligt op maar liefst 1678 meter boven de zeespiegel. Het kent een lengte van 480 meter, een breedte van 330 meter en het is maar liefst 37 meter diep. Het meer heeft een soort helder groene kleur en is vooral in het weekend erg populair. Je vindt er vaak locals die hier voor een dagje naar toe komen om te zwemmen of aan het water te relaxen. Natuurlijk zul je niet de enige camper zijn echter als je buiten het seizoen gaat is de kans groter het rijk bijna voor je alleen te hebben.

Je vindt hier 3 kleine restaurantjes waar ze vaak traditioneel eten serveren. Zo hebben wij hier Priganice gegeten wat op een soort kleine oliebollen lijkt zonder de krenten en veel luchtiger. Dit wordt vaak geserveerd met iets zoets als honing of jam maar kan ook met iets hartigs als kaas en ham. Probeer ook eens een van de vers gemaakte sappen die ze hebben.

De hike naar Manito meer

Dit kleinere Manito meer ligt nog wat hoger in de bergen en is kleiner dan het Kapetanovo meer. De wandeling er naar toe is maar 45 minuten dus geen hele dagtocht wat ik wel eens vaker doe. Vanuit het Kapetanovo meer loop je eerst verder naar boven echter kwamen wij meerdere kuddes met schapen tegen. Daardoor konden we een stukje wandelen en wachten tot dat de schapen weg waren en opnieuw wandelen tot dat we weer bij de kudde waren. Daardoor hebben we ook een andere route naar het Manito meer genomen maar dit is geen probleem vanaf alle kanten is er wel een route om bij het meer te komen. Er waren zelfs mensen aan het zonnen en zwemmen bij het Manito meer. In de zomer had ik verwacht dat het redelijk droog zo staan maar verrassend genoeg was het meer best groot en leek niet kleiner te zijn dan normaal. Je kan vanaf hier ook een van de pieken of uitzichtpunten beklimmen al is er geen vaste route naar toe.

Schapen, geiten en koeien

Zoals gezegd vindt je hier veel herders met hun kuddes. Dit kunnen geiten, schapen of koeien zijn al lopen er ook wel eens paarden rond. De paarden staan vaak vast en worden niet geleidt door een herder. De koeien hebben vaak een of twee herder die er met een stok voor zorgen dat ze de goede kant op gaan. Ze worden in de bergen geleid naar het verse gras en worden dan weer opgehaald. Vaak is gaan ze ’s nachts de bergen in en worden ze ’s ochtends weer naar de boerderij gebracht.

De geiten en schapen is een ander verhaal en hier moet je dan ook mee op passen. Ze worden overdag de bergen in geleidt door hun herder en honden. Je kan beter niet door een kudde heen lopen als de herder en honden in de buurt zijn. De honden zijn namelijk erg waakzaam over de schapen en geiten en er gebeurt nog wel eens dat ze agressief reageren. Wacht dan ook totdat ze gepasseerd zijn of dat de herder zegt dat je er wel langs kan. Zo werden ze toen wij gingen naar het Manito meer geleidt waar ze konden grazen. Vaak als ze in de bergen zijn gaat de herder met honden terug, de kudde komt vanzelf naar het dorp als de avond valt.

Wil je meer beleven in Montenegro?

Dit prachtige plekje zul je bijna nooit tegen komen op iemands bucket list maar toch vindt ik dit een van de mooiste plekjes waar ik geweest ben. Daarnaast kun je natuurlijk ook nog eens de kustplaatsjes op zoeken of ga juist naar een van de Nationale parken.

• Maak een rondvaart over Skadar meer en ontdek het vogelparadijs
• Bezoek een bedevaartsoord, het Ostrog klooster
• Ga Paragliden boven de stad Budva
• Ontdek de hoofdstad Podgorica tijdens een stadswandeling
• Raften over de Tara rivier en door de Canyon
• Breng een bezoekje aan de Lipa grot
• Maak een E-bike tour vanuit Žabljak
• Proef Montenegrijnse wijnen tijdens een rondleiding over een wijngaard

Met de camper

De weg er naar toe was met de camper ook prima te doen, als je de goeie route neemt. Verder kan je hier parkeren waar je wilt en er is genoeg plek om pal aan het water te staan. Je moet echter wel rekening houden met andere campers of kampeerders. Naast ons werden er nog een stuk of 5 tenten op gezet. Parkeer het dus niet te ver weg van de weg als je ’s ochtends vroeg weer op pad wilt gaan bijvoorbeeld. Verder heb je hier geen faciliteiten echter kun je wel gebruik maken van de toilet als je naar een van de 3 restaurantjes gaat en vaak mag je ook wel je flessen water vullen. Neem afval mee want pas richting Nikšić vindt je een grote afval container. Vanaf hier is het dus nog maar een klein stukje wandelen om bij het Manito meer te komen.

Het bericht Hiken van Kapetanovo meer naar Manito meer verscheen eerst op The Travel Daisy.

Waar ligt Mali Međed?

Nationaal park Durmitor

Het nationale park bestaat uit twee gebieden namelijk het bergplateau Durmitor en de vallei gevormd door de canyon van de Tara rivier. Het park is gevormd door zijn gletsjers en rivieren die zelfs ondergronds stromen. De Tara canyon is de diepste canyon van heel Europa en met de bossen en heldere gletsjer meren is het een enorme afwisseling. Het kent dan ook een groot aantal aan plantsoorten waarvan enkele inheemse flora. Het is ook erg belangrijk voor de dieren in Montenegro aangezien de bruine beer, wolf, gemzen, wilde zwijnen en diverse adelaar soorten hier leven. Het park heeft zoveel waarde voor flora en fauna en is erg uniek waardoor het sinds 1980 op de UNESCO werelderfgoed lijst is geplaatst.

Begin van de hike

Mijn route ben ik begonnen bij het zwarte meer, waar ik aan de oostelijke kant van het meer langs ben gelopen. Hier vindt je al snel een weg die je naar boven lijdt verder de bossen en bergen in. Check wel even het weer van te voren, bij mij had het de dag ervoor geregd waardoor boomwortels en stenen toch wat gladder waren. De eerste anderhalf uur loop je door de bossen en zie je nog weinig van het uitzicht maar hierna kom je voorbij de boomgrens en krijg je prachtig uitzicht.

Onderweg naar Mali Međed

Na de boomgrens blijf je de weg volgen tot dat je een splitsing tegen komt. Hier ga je rechts naar boven en hier kun je de piek dan ook al zien. Het is echter wel een pittige route met veel klimmen en klauteren en je moet ook zeker geen hoogtevrees hebben. Deze route wordt dan ook een stuk minder gelopen en dat is dan ook wel te zien aan de aangegeven route die normaal in rood wit aangegeven staat. Deze zijn op sommige plekken nog vaag zichtbaar, route zelf is echter niet te missen. Op sommige plekken moet je jezelf eerder omhoog trekken met je handen als dat je moet lopen en de afgronden maken het steeds spannender.

Als je langzaam verder naar boven gaat kom je al bij een super mooi uitzicht punt waar je het zwarte meer kan zien. Vanaf hier zie je echt waarom ze het de ‘Mountain eyes’ noemen. Je bent echter nog niet klaar met je hike want je moet nog een stukje door naar de piek. De route wordt er niet beter op en op een punt ben ik zelfs onder een struik door gekropen. Het laatste stukje is dan ook wel het spannendst want als je je voet neerzet kijk je direct de afgrond in.

Als je bij een schattig kistje bent aangekomen ben je bij de top en kan je even genieten van het indrukwekkende uitzicht. Het beste is wel om op een dag te gaan met weinig bewolking. Ik had niet even veel geluk maar op sommige momenten kon ik toch aardig van me af kijken. Hierna ben ik via de zelfde weg weer terug naar beneden gegaan en gelukkig was het minder spannend als gedacht om zo de afgrond in de kijken. Omhoog loop je er toch wat meer met je rug naar toe.

Veliki Međed

Mijn plan was eigenlijk om naar Veliki Međed te lopen maar de weg naar boven naar Mali Međed vond ik al spannend genoeg. Mali betekend overigens klein en Veliki groot, het is dus de zelfde berg maar heeft een lage en een hogere piek. Omdat ik ook alleen aan het hiken was het het gevoel had dat deze route bijna niet gebruikt wordt kreeg ik een beetje de kriebels en ben ik om gedraaid. Gelukkig is dit niet het geval en kwamen er nog wandelaars na mij al waren dit er niet heel veel. Je kan vanuit Mali Međed over de bergrug lopen naar Veliki Međed hierbij heb je dus aan beide kanten een diepe afgrond en kun je daarna via een andere weg weer naar beneden.

Deze routes staan ook aangegeven als zwart en dus moeilijk waarbij er dus ook geklommen moet worden. De route naar Mali Međed is ongeveer 6 uur bij elkaar heen en terug. Kies je ervoor om ook naar Veliki Međed te gaan dan zul je er ongeveer 7,5 uur over doen. Neem dus genoeg water mee en eten want onderweg zul je niet veel tegen komen.

Entree tot het park

Omdat het een Nationaal park is vragen ze entree voor het bezoek aan het park. Het is ook maar een klein bedrag want voor maar €5,- per persoon kan je het park al in. Wil je liever meerdere dagen het park in dan is het beter om een jaarkaart te halen. Hiervoor kan je het park onbeperkt in voor maar €13.50 per jaar. Zo kan je lekker om het zwarte meer lopen, hier zwemmen of nog een andere lange hike kiezen in het park. Daarnaast kun je ook nog eens 4 andere nationale parken in Montenegro bezoeken.

Wil je meer beleven in Montenegro?

Naast de stad Herceg Novi zijn er natuurlijk nog veel meer dingen om te zien en doen in het Land. Zoek een andere kustplaats op om even te ontspannen of ga juist het binnen land in om actief bezig te zijn tijdens het raften of paardrijden.

• Vaar over het water bij Kotor tijdens een speedboottocht
• Maak een rondvaart over Skadar meer en ontdek het vogelparadijs
• Bezoek een bedevaartsoord, het Ostrog klooster
• Ga Paragliden boven de stad Budva
• Raften over de Tara rivier en door de Canyon
• Ga paardrijden bij Nationaal Park Biogradska Gora
• Proef Montenegrijnse wijnen tijdens een rondleiding over een wijngaard
• Ontdek de hoofdstad Podgorica tijdens een stadswandeling

Met de camper naar Žabljak

Kom je met de camper naar het nationale park dan zijn er diverse campings waar je kan verblijven. Ook in het park kan je met de camper staan op diverse parkeerplaatsen echter zul je ’s ochtends een park ranger tegenkomen die iets van €5,- vraagt om in het park te kunnen blijven slapen. Het zelfde geldt voor de parkeerplaats bij de Savin Kuk lift dit is dan ook een handig plek om de hike te beginnen. Je kan ook bij de ingang van het nationaal park slapen op de camperplaats dicht bij het zwarte meer dit is €3,- plus €5,- per persoon en met nog geen 5 minuten ben je al bij het zwarte meer.

Ik heb er voor gekozen om in Žabljak zelf te blijven staan met de camper. Hier zijn twee opties die voor mij het beste waren namelijk die bij het voetbal en tennis veld. Hier heb je prachtig uitzicht op de bergen al kan het hier soms wat drukker zijn als ze hier voetbaltrainingen hebben. De andere optie is op de grote parkeerplaats bij het verlate hotel Planinka. Beide niet ver van het centrum vandaan en net wat verder het nationale park.

Het bericht Hiken naar Mali Međed in Durmitor NP verscheen eerst op The Travel Daisy.

Waar is het?

Natuurpark Blidinje

Het park ligt in het gebied van centraal Dinarides dat de bergmassieven Vrana en Čvrsnica omvat. Doordat het dus een gebied is midden in de bergen kent het ook 19 bergtoppen die boven de 2000 meter liggen. Je raakt dan ook bijna niet uitgewandeld hier met 200 kilometer aan wandelpaden. Door de diversiteit in hoogte en landschappen kent het ook veel plantensoorten waardoor het in 1995 is uitgeroepen tot natuurpark. Het heeft een grote hoeveelheid witschorsdennen en daarnaast leeft de gemsbok en de beer in dit gebied. In de winter kan je hier zelfs skiën en in de zomer is het populair als bestemming om even af te koelen in de koudere bergen.

De hike naar Žlijeb-vidikovac

Als je bij de parkeerplaats bent in de buurt van Diva Grabovica heb je eigenlijk al prachtig uitzicht. Je bevindt je hier namelijk in een dal helemaal omringd met hoge bergen. Er is vanaf hier eigenlijk maar een route die je verder de bossen en de bergen in leidt en op zonnige dagen is het dus perfect om je te beschermen tegen de zon. Je komt echter alleen aan het begin plekken tegen om je water te vullen dus neem zeker genoeg water met je mee. De hele weg loop je eigenlijk tussen de bomen en heb je eigenlijk geen uitzicht de hele route lang. Het laatste stuk ga je over rotsen en zie je waar je het voor hebt gedaan. Let wel goed op want je bent echt omringd door een afgrond. Dit maakt het uitzicht natuurlijk erg mooi maar let op als je met kinderen of honden gaat. Heb je hoogtevrees dan zal het ook iets minder zijn maar het uitzicht is zeker de moeite waard.

Wil je meer beleven in Bosnië & Herzegovina?

De de hike naar Žlijeb-vidikovac hoort er ook een bezoek aan een leuke stad bij. Er zijn echter veel meer andere mooie plekken die je zeker niet mag missen.

• Proef de Bosnische keuken tijdens een foodtour in Sarajevo
• Duik in de geschiedenis tijdens een bezoek aan de oorlog tunnels
• Ontdek de Pyramides van Bosnië en Herzegovina
• Maak een kajaktocht in de buurt van Mostar
• Breng een bezoekje aan de plaatsen Jajce en Travnik en ga naar het Pliva meer tijdens een dagtocht vanuit Sarajevo

Hoe lang is de route?

Je bent tijdens deze hike wel even onderweg het is namelijk 2:15 enkel om bij dit uitzicht punt te komen. Terug doe je er natuurlijk minderlang over want dan is het alleen maar dalen. In totaal is de route maar 7 kilometer maar je hebt ongeveer 675 hoogte meters. De wandelpaden zijn over het algemeen best smal en er is zelfs een klein stukje met veel losse stenen waar een touw ligt om je naar de andere kant te brengen. Wanneer mijn hond wat steentjes naar beneden laat donderen hoor ik het dan ook nog lang na galmen. Met kinderen dus geen aanrader of in ieder geval belangrijk om altijd alert te blijven.

Als je hier gaat hiken zul je eigenlijk geen faciliteiten tegen komen. Gelukkig heb je in het begin nog wel wat waterstroompjes om je water nog snel even bij te vullen. Neem dus ook een goed lunchpakketje met je mee en zoek een plekje om even een pauze in te plannen. Net voordat je bij het prachtige uitzicht komt heb je nog wel een berghut waar je kan blijven slapen dit is ook de enige plek waar je bankjes en tafels tegen komt dus ook perfect om hier even te zitten. Als je trouwens op tijd bent kun je als enige bij het uitzichtpunt Žlijeb-vidikovac zijn waar een bankje te vinden is. Hier kan ik wel uren blijven zitten.

Met de camper

Ow wat heb ik hier een mooi plekje gevonden. Midden tussen de bergen op een kleine parkeerplaats waar bijna niemand te bekennen is. Voor mij was dit toch ook wel iets bijzonders om voor het eerst alleen te reizen, geen internet te hebben en om op een plek als deze te belanden. Toch ook wel fijn om een camper naast me te hebben staan al zijn die volgens mij in de bergen blijven slapen. Met een andere camper voel je je vaak toch iets fijner op een onbekende plek. Vanaf hier had ik dan ook super uitzicht al helemaal ’s ochtends vroeg wanneer de zon net op de bergen begon te schijnen. Ik kwam hier ’s avonds aan zodat ik de volgende dag vroeg op pad kon naar Žlijeb-vidikovac. Zo was het voor mijn hond ook niet te warm tijdens de hike.

Het bericht De bergen in van Bosnië – Žlijeb-vidikovac verscheen eerst op The Travel Daisy.

Waar vindt je het zwarte meer?

Nationaal park Durmitor

Het nationale park bestaat uit twee gebieden namelijk het bergplateau Durmitor en de vallei gevormd door de canyon van de Tara rivier. Het park is gevormd door zijn gletsjers en rivieren die zelfs ondergronds stromen. De Tara canyon is de diepste canyon van heel europa en met de bossen en heldere gletsjer meren is het een enorme afwisseling. Het kent dan ook een groot aantal aan plantsoorten waarvan enkele inheemse flora. Het is ook erg belangrijk voor de dieren in Montenegro aangezien de bruine beer, wolf, gemzen, wilde zwijnen en diverse adelaar soorten hier leven. Het park heeft zoveel waarde voor flora en fauna en is erg uniek waardoor het sinds 1980 op de UNESCO werelderfgoed lijst is geplaatst.

Black lake

Officieel heet het meer ‘Crno Jezero’ maar wordt vertaald als zwart meer of black lake. Het zwarte meer is het grootste meer van het park en wordt ook wel ‘Mountain eyes’ genoemd. Het bestaat namelijk uit twee meren die in het regenseizoen verbonden zijn met elkaar en in de zomer naast elkaar liggen alsof het twee ogen zijn. Ze noemen het dan ook het grote meer (veliko Jezero) en het kleine meer (Malo Jezero) in de zomermaanden. Het meer ligt onder de Međed piek en wanneer de schaduw van deze piek op het water valt lijkt het bijna zwart te zijn, daarom heeft het dan ook de naam het zwarte meer gekregen.

Het meer wordt gevoed door meerdere bronnen, het kan van kleine riviertjes komen, een van de gletsjer meren of van een ondergronds stromende rivier. Rond heel het meer vinden we bossen die in de zomer veel beschutting geven tegen de zon al is het vaak niet veel warmer dan 25 graden in het Nationaal park.

Wandelen rond het meer

Als je bij de ingang van het park bent loop je direct naar het grote meer. De grote berg op de achtergrond en de omringende bergen maakt het gelijk al super mooi. Je vindt hier ook gelijk een restaurant dus goede tip om hier aan het einde een stop te maken voor een lunch of een drankje.

Voor de route om het meer kan je link of rechts om lopen dat maakt niet heel veel uit. In de zomermaanden heb je zelfs de optie om alleen om het grote meer te lopen en het kleine meer over te slaan. De route langs het kleine meer is wel wat uitdagender met losliggende rotsen dus wees hier wel wat voorzichtiger. In de winter kan het juist zijn dat het riviertje/waterval de Čeline je weg blokkeert al gebeurd dit niet heel vaak.

Onderweg vindt je verschillende informatie borden over de dieren en natuur in dit park en er zijn echt genoeg bankjes met mooi uitzicht waar je heerlijk kunt gaan zitten. De route om beide meren is nog niet eens zo ver want bij elkaar is het ongeveer 5 km en loop je er 1,5/2 uur over. Afhankelijk hoe vaak je stopt om foto’s te maken natuurlijk!

Zwemmen in het zwarte meer

Veel mensen komen er natuurlijk om van de natuur te genieten en om te hiken, Toch kan je ook prima zwemmen in het meer al laten de temperaturen het niet altijd toe. Er is niet echt een strandje er liggen voornamelijk stenen maar perfect als je na het wandelen wilt afkoelen of alleen even wilt zwemmen. Als de diverse stroompjes het water in lopen kan er een vreemde stroming staan dus houdt hier rekening mee, al zal dit in de zomer natuurlijk minder zijn. Liever op het water dan in het water? Je kan bij het restaurant ook een bootje of kano huren om het water op te gaan.

Entree tot het park

Het is een nationaal park en daar hoort helaas toch entree bij. Dit wordt echter wel weer goed gebruikt om de wandelpaden te onderhouden en onderzoeken te doen. Het is ook maar een klein bedrag want voor maar €5,- per persoon kan je het park al in. Wil je liever meerdere dagen het park in dan is het beter om een jaarkaart te halen. Hiervoor kan je het park onbeperkt in voor maar €13.50 per jaar. Hiermee kun je ook nog eens 4 andere nationale parken in Montenegro bezoeken.

Wil je meer beleven in Montenegro?

Naast de prachtige natuur van Durmitor nationaal park zijn er andere mooie plekken te verkennen. Bezoek een van de andere Nationale Parken of zoek juist een keer de kust op.

• Breng een bezoekje aan de Lipa grot
• Maak een rondvaart over Skadar meer en ontdek het vogelparadijs
• Ga Paragliden boven de stad Budva
• Bezoek een bedevaartsoord, het Ostrog klooster
• Raften over de Tara rivier en door de Canyon
• Maak een E-bike tour vanuit Žabljak
• Proef Montenegrijnse wijnen tijdens een rondleiding over een wijngaard
• Ontdek de hoofdstad Podgorica tijdens een stadswandeling

Met de camper naar Žabljak

Kom je met de camper naar het nationale park dan zijn er diverse campings waar je kan verblijven. Ook in het park kan je met de camper staan op diverse parkeerplaatsen echter zul je ’s ochtends een park ranger tegenkomen die iets van €5,- vraagt om in het park te kunnen blijven slapen. Je kan ook bij de ingang van het nationaal park slapen op de camperplaats dicht bij het zwarte meer dit is €3,- plus €5,- per persoon en met nog geen 5 minuten ben je al bij het zwarte meer.

Ik heb er voor gekozen om in Žabljak zelf te blijven staan met de camper. Hier zijn twee opties die voor mij het beste waren namelijk die bij het voetbal en tennis veld. Hier heb je prachtig uitzicht op de bergen al kan het hier soms wat drukker zijn als ze hier voetbaltrainingen hebben. De andere optie is op de grote parkeerplaats bij het verlate hotel Planinka. Beide niet ver van het centrum vandaan en net wat verder het nationale park.

Het bericht Wandelen rond het zwarte meer verscheen eerst op The Travel Daisy.